Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Γιατι δεν παίρνουμε απάντηση στις προσευχές μας



 

               
Δέν εἶ­ναι λί­γες οἱ πε­ρι­πτώ­σεις πού  τά ἀ­πο­τε­λέ­σμα­τα μιᾶς προ­σευ­χῆς γί­νον­ται φα­νε­ρά καί εὐ­ερ­γε­τι­κά. Εἶ­ναι ὅ­μως καί με­ρι­κές φο­ρές πού δέν παἰρ­νου­με κα­μιά ἀ­πάν­τη­ση στήν προ­σευ­χή μας ἀ­πό τόν Κύ­ριο, λές καί δέ μᾶς  ἄ­κου­σε. Καί ἐ­μεῖς οἱ μη­δα­μι­νοί ἀ­νη­συ­χοῦ­με καί δι­ε­ρω­τό­μα­στε, για­τί; Γνω­ρι­ζον­τας μά­λι­στα καί τήν ὑ­πό­σχε­ση Του:« αἰ­τεῖ­τε καί δο­θή­σε­ται ὑ­μῖν», γί­νε­ται πιό ἔν­το­νη ἡ ἀ­νη­συ­χί­α μας. Αὐ­τό τό «για­τί» θά μᾶς ἀ­πα­σχο­λή­σει στή συ­νέ­χεια.
               
Στά κεί­με­να τῆς Ἁ­γί­ας Γρα­φῆς δι­α­πι­στώ­νου­με, καί Ἁ­γί­ων ἀν­δρῶν οἱ προ­σευ­χές καί τά αἰ­τή­μα­τα, πολ­λές φο­ρές δέν εἶ­χαν ἄ­με­ση ἀ­πάν­τη­ση. Κι’ ὅ­μως κά­πο­τε ἐρ­χό­ταν αὐ­τή ἡ ἀ­πάν­τη­ση καί μά­λι­στα πο­λύ θε­τι­κά.
               
Θά φέ­ρου­με τέσ­σε­ρα πα­ρα­δείγ­μα­τα ἀ­πό τά πολ­λά, γιά νά ἐ­ξη­γή­σου­με καί τίς αἰ­τί­ες τῆς κα­θυ­στε­ρη­μέ­νης ἀ­πάν­τη­σης ἀ­πό τό Θε­ό.
               
Γιά πα­ρά­δειγ­μα, ὁ Ἰ­σα­άκ εἴ­κο­σι ὁ­λό­κλη­ρα χρό­νια προ­σευ­χό­ταν στό Θε­ό γιά νά γεν­νή­σει ἡ Ρε­βέκ­κα παι­δί κι’ ὅ­μως με­τά ἀ­πό τά εἴ­κο­σι χρό­νια ἀ­πάν­τη­σε ὁ Θε­ός στό αἰ­τη­μά του καί γέν-νησε ἡ Ρεβέκκα παιδί.
               
Ἡ πε­ρί­πτω­ση τοῦ ἱ­ε­ρέ­α Ζα­χα­ρί­α καί τῆς γυ­ναί­κας του Ἐ­λι­σά­βετ. Πα­ρ’ ὅ­λο πού « ἦ­σαν ἀμ­φό­τε­ροι δί­και­οι» ἐ­νώ­πιον τοῦ Θε­οῦ, μιά ὁ­λο­κλη­ρη ζω­ή πα­ρα­κα­λοῦ­σαν τό Θε­ό νά τούς χα­ρί­σει παι­δί, ἀλ­λά  κα­μιά ἀ­πάν­τη­ση δέν ἐρ­χό­ταν ἀ­πό τόν Κύ­ριο, πα­ρά μό­νον, ὅ­ταν ἔ­φθα­σαν στά γε­ρά­μα­τά τους, ὁ Θε­ός ἔ­στει­λε τόν Ἄγ­γε­λό Του καί τούς πλη­ρο­φό­ρη­σε ὅ­τι θά γεν­νή­σουν τόν Ἰ­ω­άν­νη τόν Πρό­δρο­μο.
   
            
Ἡ Χα­να­ναί­α ἱ­κε­έ­τευ­ε τόν Ἰ­η­σοῦ νά θε­ρα­πεύ­σει τήν κό­ρη της καί νά δι­ώ­ξει τό δαι­μό­νιο πού τή βα­σά­νι­ζε καί ὁ Κύ­ριος οὔ­τε κἄν ἔ­δει­χνε ὅ­τι τήν ἄ­κου­ε. Τή δο­κί­μα­σε ὅ­μως καί ὅ­ταν ἡ ἴ­δια ἐκ­δή­λω­σε πί­στη ἀ­κλό­νι­τη, τό­τε θε­ρά­πευ­σε τήν κό­ρη της.
               
Ὁ Ἀ­πό­στο­λος τῶν ἐ­θνῶν, ὁ  μέ­γας Παῦ­λος, πα­ρα­κα­λοῦ­σε τόν Κύ­ριο νά τοῦ ση­κώ­σει ἕ­να πει­ρα­σμό, ἀλ­λά Αὐ­τός τοῦ ἀρ­νή­θη­κε καί τοῦ εἶ­πε,« Σοῦ ἀρ­κεῖ ἡ χά­ρις μου». τί φα­νε­ρώ­νουν ὅ­λα αὐ­τά; Τἰ μπο­ροῦ­με νά συμ­πε­ρά­νου­με;
               
α) Στήν πε­ρί­πτω­ση τοῦ Ἰ­σα­άκ καί τῆς Χα­να­ναί­ας, ὁ Θε­ός ἤ­θε­λε νά δο­κι­μά­σει τήν πί­στη τους, ἀλ­λά καί γιά νά εἶ­ναι πα­ρά­δειγ­μα πρός μί­μη­ση καί νά μά­θου­με ὅ­τι πρέ­πει ὅ­ταν κα­τα­φεύ­γου­με στόν Κύ­ριο, πρέ­πει νά ἔ­χου­με ἀ­κλό­νι­τη πί­στη,  ὑ­πο­μο­νή καί συ­νέ­πεια στά αἰτήματά μας.
               
β) Στήν πε­ρί­πτω­ση τοῦ Ζα­χα­ρί­α, τό σχέ­διο τοῦ Θε­οῦ ἦ­ταν δι­α­φο­ρε­τι­κό ἀ­πό τήν ἐ­πι­θυ­μί­α τοῦ Ζα­χα­ρί­α καί τῆς Ἐ­λι­σά­βετ. Καί ἔ­τσι δο­κι­μά­στη­κε ἡ ὑ­πο­μο­νή καί ἡ ἐ­πι­μο­νή τους.
               
γ) Στήν πε­ρί­πτω­ση δέ τοῦ Παύ­λου, δέ ἦ­ταν πρός τό κα­λό τοῦ Ἀ­πο­στό­λου ἄν τοῦ σή­κω­νε τόν πει­ρα­σμό, για­τί ὁ πει­ρα­σμός τό βο­η­θοῦ­σε, τόν τα­πεί­νω­νε καί τα­πει­νό­νον­τάς τον προ­φυ­λασ­σό­ταν ἀ­πό χει­ρό­τε­ρα κα­κά,  χει­ρό­τε­ρα τοῦ πει­ρα­σμοῦ.
               
Ἀ­νά­λο­γα λοι­πόν καί σέ μᾶς  μπο­ροῦν νά ὑ­πάρ­χουν οἱ  αἰ­τί­ες τῶν πε­ρι­πτώ­σε­ων πού ἀ­να­φέ­ρα­με καί μπο­ρεῖ ὁ Κύ­ριος νά δο­κι­μά­ζει τήν πί­στη μας καί τήν ἐ­πι­μο­νή μας. Ἴ­σως αὐ­τά πού ζη­τοῦ­με νά μήν εἶ­ναι πρός τό συμ­φέ­ρον τῆς  ψυ­χῆς μας. Ἀ­κό­μα ἴ­σως ζη­τοῦ­με κά­τι πού θά τό χρη­σι­μο­ποι­ή­σου­με γιά νά ἱ­κα­νο­ποι­ή­σου­με τή φι­λαυ­τί­α μας καί τόν ἐ­γω­ϊ­σμό μας. Αὐ­τό τό τε­λευ­ταῖ­ο το­νί­ζει καί ὁ Ἰ­ά­κω­βος ὁ Ἀ­δελ­φό­θε­ος στήν ἐ­πι­στο­λή του: « Ζη­τεῖ­τε, ἀλ­λά δέν λαμ­βά­νε­τε, δι­ό­τι ζη­τεῖ­τε γιά κα­κό σκο­πό, γιά νά δα­πα­νή­σε­τε γιά τίς ἡ­δο­νι­κές ἐ­πι­θυ­μί­ες σας»(Ἰακ. 4. 3).
               
Ἀκόμα μπορεῖ νά ζητοῦμε πράγματα πού δέ συμφωνοῦν μέ τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά μᾶς,
               
 Ἐκεῖνο πού πρέπει νά ἔχουμε στό νοῦ μας, εἶναι ὅτι, ἄν προσερχόμαστε στήν προσευχή μέ τίς προϋποθέσεις πού ἀναφἐραμε πρίν, σίγουρα ὁ Θεός μᾶς ἀκούει καί πάντοτε θέλει τό συμφέρον μας , ἀλλά ἡ πανσοφία Του ἐφαρμόζει τρόπους καί μεθόδους γιά τή σωτηρία μας, πού ἐμεῖς ἀγνοοῦμε καί γιά τοῦτο στενοχωρούμαστε.  Ἐκεῖνο πού πρέπει ἐμεῖς νά κάνουμε πρέπει νά ἐπιμένουμε ὅπως μᾶς συμβουλεύει καό ὁ Σοφός Σειράχ.: Μή  ὀλιγοψυχήσεις εἰς τήν προσευχήν σου».  Ὁ δέ Ἰωάννης ὁ  Χρυσόστομος, λέγει: « Ὁ Θεός ἀναβάλλει νά ἐκπληρώσει τά αἰτήματά μας, ὄχι γιά νά ὑποφέρουμε, ἀλλά γιά νά μείνουμε πάντοτε συνδεδεμένοι μαζί Του, μέ τή θερμή καί ἐ­πί­μο­νη προ­σευ­χή μας».
               
Θά ἐ­πα­να­λά­βου­με πά­λιν ὅ­τι στήν προ­σευ­χή μας δέν πρέ­πει νά ἔ­χου­με κα­μιά ἀμ­φι­βο­λί­α ὅ­τι κα­τήν ἅ­ραν τῆς προ­σευ­χῆς βρι­σκό­μα­στε ἐ­νώ­πιον τοῦ Κυ­ρί­ου καί μᾶς προ­σέ­χει καί θέ­λει νά μᾶς βο­η­θή­σει, ἔ­στω κι’ ἄν ἀρ­γεῖ νά ἀ­παν­τή­σει. Ἐ­μεῖς δέν πρέ­πει νά  μεμ­ψι­μοι­ροῦ­με καί νά ὁ­λι­γο­πι­στοῦ­με, ἀλ­λά νά  εἴ­μα­στε προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι νά προ­σφέ­ρου­με σω­στή προ­σευ­χή καί νά ἀ­πο­δε­χθοῦ­με ὅ,τι δή­πο­τε μᾶς  δώ­σει. Αὐ­τή μας ἡ συμ­πε­ρι­φο­ρά σί­γου­ρα θά ὑ­πο­χρε­ώ­σει τήν ἀ­γά­πη τοῦ Θε­οῦ καί θά δι­και­ώ­σει τά  δί­και­α αἰ­τή­μα­τά μας, ἄν αὐ­τά εἶ­ναι πρός τό δι­κό μας συμ­φέ­ρον. Γιά τοῦ­το νά μήν ἔ­χου­με κα­μιά ἀμ­φι­βο­λί­α.

Kindly Bookmark this Post using your favorite Bookmarking service:
Technorati Digg This Stumble Stumble Facebook Twitter
!-

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.