Δευτέρα, 30 Απριλίου 2012

Συναξάρια - Συναξαριστής

0 σχόλια
ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ

Βιβλία εκκλησιαστικά περιέχον βίους αγίων. Επειδή κατά τας καλουμένας συνάξεις, ήτοι συναθροίσεις, των Χριστιανών  στους ναούς προς εορτασμό της μνήμης αγίου τινός αναγιγνώσκεται και ο βίος του αγίου, ονομάσθηκε συναξάρι αυτό τούτο το ανάγνωσμα, ως λ.χ. συναξάρι του αγίου Αντωνίου, έπειτα δε και το βιβλίο το περιέχον τοιαύτα αναγνώσματα. 

Και κατ’ αρχάς μεν τα συναξάρια περιέχον βίους μαρτύρων της πίστεως, έπειτα δε περιελήφθησαν εν αυτά και οι εορτές του Χρίστου και της Θεοτόκου, μνήμες αγγέλων και ιερών προσώπων της Παλαιάς Διαθήκης, αποστόλων, οσίων ανδρών και γυναικών, κτητόρων ή ανακαινιστών ναών, βασιλέων και αρχιερέων διαπρεψάντων εν πίστη και αγαθοεργία, συνόδων, ανακομιδής ή ευρέσεως Ιερών λειψάνων, εικόνων κ. τ. τ., μνήμες διαφόρων εκκλησιαστικών γεγονότων (εγκαινίων ναών ή θυρανοιξίων, φωτοδρομίων κ. τ. τ.), λυπηρών συμβάντων (σεισμών, λοιμών, εμπρησμών κ. τ. τ.) και τέλος ψυχωφελείς διηγήσεις.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

Ο Πατήρ Πορφύριος

0 σχόλια
Λίγα βιογραφικά για το Γέροντα Πορφύριο

Ο αείμνηστος πατήρ Πορφύριος γεννήθηκε το 1906 στον Άγιο Ιωάννη Καρυστίας Ευβοίας και δώδεκα περίπου χρονών πήγε στο Άγιο Όρος, όπου ασκήτεψε γύρω στα επτά χρόνια. Τότε αρρώστησε βαρειά και οι γεροντάδες του τον στείλανε σε μοναστήρι στον κόσμο. Εκεί τον γνώρισε ο τότε Αρχιεπίσκοπος Σινά Πορφύριος ο Γ’, ο οποίος αφού διαπίστωσε την αρετή του και τα θεία χαρίσματα, που από τόσο νωρίς του είχε δώσει ο Θεός, τον χειροτόνησε ιερέα σε ηλικία είκοσι ετών.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

Λόγος εἰς τὴν Ἁγίαν Πεντηκοστήν

0 σχόλια
 Λόγος εἰς τὴν Ἁγίαν Πεντηκοστήν - 
Ἱερομόναχος Ἀμβρόσιος Λαυριώτης

Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· βρύει προφητείας, ἱερέας τελειοῖ, ἀγραμμάτους σοφίαν ἐδίδαξεν, ἁλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν. Ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας. Ὁμοούσιε καὶ ὁμόθρονε, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ, Παράκλητε, δόξα σοι.

Μὲ τοὺς λόγους αὐτούς, ὁ ἱερὸς ὑμνογράφος, συνοπτικὰ ἀλλὰ παραστατικά, ὑπομιμνήσκει καὶ ὑπογραμμίζει, ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ πατέρες καὶ ἀδελφοί, τὴν θεολογίαν καὶ πίστιν τῆς ἁγίας ἡμῶν ἐκκλησίας τὴν σχετικὴν μὲ τὸ τρίτον πρόσωπον τῆς Παναγίας Τριάδος, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα.

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

Οι τύποι θρησκευτικών τρόπων ζωής

0 σχόλια
Οι τύποι θρησκευτικών τρόπων ζωής

Μία από τις μελέτες που συμπεριλαμβάνονται στο βιβλίο Essential Writings: Mother Maria Skobtsova

(Κείμενα Ουσίας: Μητέρα Μαρία Σκόμπτσοβα) του εκδοτικού οίκου Orbis Books.

Η Μητέρα Μαρία Σκόμπτσοβα, μάρτυρας των στρατοπέδων συγκέντρωσης των Ναζί, μοναχή και διανοούμενη των αρχών του 20ου αιώνα, συνέγραψε μια ενορατική μελέτη με τίτλο "Οι τύποι των θρησκευτικών τρόπων ζωής", στην οποία αναλύει τους πέντε τρόπους που θρησκεύεται κανείς, ήτοι: ο "ιδρυματικός", ο προσκολλημένος στα τυπικά, ο αισθητικός, ο ασκητικός, καθώς και ο ιδανικός τρόπος - ο ευαγγελικός (ή, ο τρόπος του Ευαγγελίου). Αν και είναι εύκολο να δείχνει κανείς με το δάχτυλο και να κατηγοριοποιεί ορισμένες εκκλησίες ή ομάδες ως "τάδε" και "δείνα" είδους, αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον (και τρομακτικό!) είναι το πόσο εύκολα η ίδια παραδέχεται πώς είναι να πέσει κανείς σε αυτούς τους ανακριβείς και επικίνδυνους τρόπους με τους οποίους μπορεί να φαντάζεται την Εκκλησία.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

1ος τύπος: της "ιδρυματικής" ευσέβειας

0 σχόλια


1ος τύπος: της "ιδρυματικής" ευσέβειας

 Η Ρωσική μετανάστευση κύλησε προς την Ευρώπη, θα έλεγε κανείς πριν καν κρυώσει μετά από τον αγώνα της, συνεχίζοντας να βράζει με παθιασμένη οργή αφού στερήθηκε τα ιδανικά εκείνης της μεγάλης Ρωσικής χώρας - της "Λευκής" ιδέας κλπ... Κουβαλούσε μαζί της, όχι μόνο τις θλιβερές αποσκευές της, όχι μόνο τις ξιφολόγχες της και τα στρατιωτικά λάβαρα, αλλά και τους φορητούς Ναούς της, με εικονοστάσια φτιαγμένα από πανί τεντωμένο πάνω σε ξύλινα πλαίσια, τα ιερά σκεύη και τα άμφια. Και, έχοντας φτάσει σε ξένο χώμα, έστησε όχι μόνο παρακλάδια της Ένωσης των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και δικές της εκκλησίες. Για πολλούς, η Εκκλησία ήταν μια ζωτική ανάγκη για την ψυχή τους. Για πολλούς, ένα είδος αναπόφευκτου γνωρίσματος της ιδέας της Ρωσίας ως Μεγάλης Δυνάμεως, χωρίς την οποία θα ήταν δύσκολο να μιλούν για εθνικισμό, πίστη στις παραδόσεις και τα θεσπίσματα του παρελθόντος.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

2ος τύπος: της Τυπολατρίας

0 σχόλια

2ος τύπος: της Τυπολατρίας

 Ο επόμενος τύπος θρησκευτικής ζωής - του αυστηρού τυπολάτρη - φέρει ίχνη μιας εντελώς διαφορετικής προέλευσης. Συγκριτικά με τον "ιδρυματικό" τύπο είναι μεν αρχαϊκός, όμως ποτέ δεν εξαφανίσθηκε εντελώς. Συμπλέχθηκε με την "ιδρυματική" ευσέβεια, εναντιώθηκε σε αυτήν, αν και ποτέ δεν την έχει καταπολεμήσει. Η "ιδρυματική" ευσέβεια συνάντησε την αυστηρή τυπολατρία μέσα στην Εκκλησία από την στιγμή της προέλευσής της, αφού ολόκληρη η περιφέρεια Muscovite Rus [3] ήταν εμποτισμένη με το πνεύμα της. Το Σχίσμα των Παλαιόπιστων ξεφύτρωσε μέσα από εκεί, και απορρόφησε τις δυνάμεις του μέσα στον εαυτό του. Με το να τροποποιεί τον εαυτό του και να γίνεται όλο και πιο σύνθετο, κατάφερε να αντέξει, μέχρι τον καιρό μας. Είναι πιθανότατα το πιο τρομακτικό και αδρανές υπόλειμμα που κληρονομήθηκε από την Muscovite Rus.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

3ος τύπος: Αισθητική ευσέβεια

0 σχόλια

3ος τύπος: Αισθητική ευσέβεια

 Είναι δύσκολο να εντοπιστεί η προέλευση του αισθητικού τύπου ευσέβειας. Μάλλον θα είχε τους εκπροσώπους της σε όλες τις εποχές, ελαττούμενη κάπως, μόνο όταν η Εκκλησία ήταν αντιμέτωπη με προκλήσεις που προξενούσαν μεγάλη πνευματική ένταση, όταν η Εκκλησία ταρασσόταν από εσωτερικές διαμάχες, όταν διωκόταν, και όταν ήταν υποχρεωμένη να υπερασπιστεί την ίδια την ουσία του Χριστιανισμού. Ακόμη και η προέλευση του Χριστιανισμού στη Ρωσία του Κίεβου - σύμφωνα με τον αρχαίο θρύλο - είχε καθοριστεί από μια πασίγνωστη πράξη ευσέβειας. Ο Άγιος Βλαδίμηρος συνέκρινε τις θρησκείες, όχι επί της ουσίας του εσωτερικού τους περιεχομένου, αλλά επί της ισχύος της εντύπωσης που άφηναν οι εξωτερικές μορφές τους. Έτσι, επέλεξε την Ορθοδοξία για την ομορφιά των ασμάτων, για το μεγαλείο των τελετών της, και για εκείνη την αισθητική εμπειρία που τόσο τον συγκλόνισε. Οι συγγραφείς της Μοσχοβίτικης Ρωσίας (Muscovite Rus) έχουν παράγει μεγάλες και συγκινητικές περιγραφές του κάλλους της Ορθοδοξίας. Μέχρι και ο 19ος αιώνας - που δεν φημίζεται για καμία ιδιαίτερη αισθητική ευαισθησία - παρήγαγε ένα τόσο σπουδαίο δείγμα Ορθόδοξου ωραιολάτρη όπως τον Κωνσταντίνο Λεοντίεβ, για τον οποίο η ομορφιά εμπεριείχε και ένα μέτρο αλήθειας και ο οποίος, έχοντας απορρίψει τον θρησκευτικά κενό μεσοαστικό κόσμο επειδή ήταν τερατώδης, επιζήτησε την Ορθοδοξία επειδή μέσα της υπήρχε το κάλλος.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

4ος τύπος: Ασκητική ευσέβεια

0 σχόλια


4ος τύπος: Ασκητική ευσέβεια

 Ο ασκητικός τύπος θρησκευτικής ζωής δεν είναι αποκλειστικότητα του Χριστιανισμού. Έχει υπάρξει ανέκαθεν, και στην ιστορία απολύτως κάθε θρησκείας. Αυτό από μόνο του δείχνει πως πρόκειται για την έκφραση ορισμένων ουσιαστικών χαρακτηριστικών της ανθρώπινης ψυχής. Έτσι, ο Χριστιανισμός δεν είναι μόνος του, όταν χαρακτηρίζεται από την παρουσία του ασκητισμού. Ο ασκητισμός είναι κοινό γνώρισμα του Ινδουισμού και του Ισλάμ, και είναι επίσης παρών στον αρχαίο παγανισμό. Πέραν αυτού, ο ασκητισμός ήταν ένα τυπικό γνώρισμα του μη-θρησκευτικού περιβάλλοντος, που τόσο χαρακτήριζε τα επαναστατικά κινήματα του 19ου αιώνα. Μάλιστα θα μπορούσε κανείς να πει ότι εκείνες οι περίοδοι της ζωής της Εκκλησίας που δεν ήταν εμποτισμένες από τον ασκητισμό, ήσαν περίοδοι πτώσης και διάβρωσης, στασιμότητας και όχι ξεχωριστές. Μπορεί επίσης να ειπωθεί πως ακόμη και οι περίοδοι κοσμικής ιστορίας που δεν έφεραν το αποτύπωμα του ασκητισμού έχουν δώσει ενδείξεις στειρότητας και έλλειψης δημιουργικού ταλέντου. Δεδομένου ότι η θρησκευτική ζωή απαιτεί από τον άνθρωπο να κάνει θυσίες εν ονόματι ανώτερων πνευματικών αξιών, θα είναι πάντα ασκητική. Συγχρόνως όμως, στα κατάβαθά της, η δημιουργική ζωή είναι εξ ίσου ένας τρόπος ασκητισμού, επειδή και αυτή απαιτεί απόλυτη θυσία εν ονόματι ανώτερων δημιουργικών αξιών. Μπορεί να ειπωθεί πως ο ασκητισμός ποτέ δεν έσβησε μέσα στην Εκκλησία. Έχουν υπάρξει περίοδοι που έμενε εν υπνώσει - όταν ήταν το επίτευγμα αποκλειστικά των μοναχικών ψυχών - ενώ ο πιο κοινός και πιο χαρακτηριστικός τρόπος θρησκευτικής ζωής ήταν στην πραγματικότητα αντι-ασκητικός.
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

5ος τύπος: το Ευαγγελικό μονοπάτι

0 σχόλια
5ος τύπος: το Ευαγγελικό μονοπάτι

Θα προχωρήσω τώρα στον χαρακτηρισμό του ευαγγελικού τρόπου πνευματικής ζωής, ο οποίος είναι εξ ίσου αιώνιος όσο και η αναγγελία της Καλής Είδησης, είναι πάντα ζωντανός μέσα στον κόρφο της Εκκλησίας, ακτινοβολώντας για μας στα πρόσωπα των αγίων, και καμιά φορά φωτίζοντας με τον αντικατοπτρισμό της φλόγας του ακόμα και τους δίκαιους που είναι έξω από την Εκκλησία. (Εδώ πρέπει οπωσδήποτε να μπει μια διευκρίνιση, για να αποφευχθούν τυχόν καλοπροαίρετες ή σκόπιμες παρερμηνείες του ευαγγελικού τρόπου θρησκευτικής ζωής. Προφανώς δεν έχει καμία σχέση με την σύγχρονη ευαγγελική σέκτα, η οποία έχει αντλήσει μόνο ορισμένες ηθικές αρχές από μέσα από το Ευαγγέλιο, έχει προσθέσει την δική της παραμορφωμένη και φτωχή διδασκαλία περί σωτηρίας - με την θεωρία της "αναγέννησης" - την έχει αρωματίσει με ένα μίσος για την Εκκλησία, και στη συνέχεια έχει διαδώσει αυτό το περίεργο συνονθύλευμα ως την γνήσια κατανόηση της Ευαγγελικής διδασκαλίας του Χριστού.) Το πνεύμα της θρησκευτικής συνειδήσεως των ευαγγελικών "πνέει όπου θέλει", αλλά αλλοίμονο στις εποχές και στους ανθρώπους εκείνους στους οποίους δεν αναπαύεται. Και ταυτόχρονα, μακάριοι είναι όσοι βαδίζουν στα μονοπάτια του, ακόμα και εκείνοι που δεν το γνωρίζουν.

Τι χαρακτηρίζει αυτό το μονοπάτι περισσότερο απ' όλα;
Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

Γιά Εμάς - About Us

0 σχόλια

«Κύριε ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστέ, διάνοιξον τὰ ὦτα καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας μου, τοῦ ἀκοῦσαί με τὰ λόγιά Σου καὶ συνιέναι καὶ ποιῆσαι τὸ θέλημά Σου, ὅτι πάροικός εἰμι ἐν τῇ γῇ. Μὴ ἀποκρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ τὰς ἐντολάς Σου, ἀλλὰ ἀποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ κατανοήσω τὰ θαυμάσια ἐκ τοῦ Νόμου Σου. Ἐπὶ σοὶ γὰρ ἐλπίζω ὁ Θεός μου, ἵνα Σύ μου φωτίσεις τὴν διάνοιαν· ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν»





Ἡ Ὀρθόδοξη ἐπιστημονική ἀκαδημαϊκή θεολογία δέν καλεῖται, βεβαίως, νά ὑποκαταστήσει τήν ἁγιοπατερική χαρισματική θεολογία, οὔτε ὅμως δικαιοῦται νά παρουσιάζει ἄλλην, ἐκτός ἀπό τήν αὐθεντική θεολογία τῆς Ἐκκλησίας.

Τό ἔργο της εἶναι νά προσεγγίζει, νά διερευνᾶ καί νά παρουσιάζει ἐπιστημονικά τό περιεχόμενο τῆς πρωτογενοῦς θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας, νά διακρίνει καί νά γνωστοποιεῖ τά κριτήρια τῆς ἀληθινῆς θεολογίας.

Μέ τόν τρόπο αὐτό θά πετυχαίνεται καί θά ἰσχυροποιεῖται ὅλο καί περισσότερο ἡ σύζευξη τῆς ἁγιοπατερικῆς χαρισματικῆς θεολογίας μέ τήν ἐπιστημονική θεολογία.

Καί ὅλα αὐτά θά προωθοῦνται, μόνον ὅταν οἱ ἐκφραστές τῆς ἐπιστημονικῆς θεολογίας δέν θά εἶναι προσωπικῶς ἄμοιροι τῶν ἁγιοπνευματικῶν προϋποθέσεων καί ἄγευστοι τῶν ἐκκλησιολογικῶν βιωματικῶν δεδομένων.

Ἡ ἐπιστημονική καί ἡ ἀκαδημαϊκή θεολογία, ὅταν δέν ἔχει τίς παραπάνω προδιαγραφές, ὅταν στερεῖται τήν βιωματικῶς ἐκκλησιολογική ἐκφορά της, εἶναι στοχαστική θεολογία καί πτωχή πνευματικῶς.

Προσεγγίζει μόνο μέ κτιστό τρόπο τήν πραγματικότητα τοῦ κόσμου καί τῆς ζωῆς, καί ἐκφράζει, στήν καλύτερη περίπτωση, ἐλλιπῶς τά πράγματα, καί σέ ὁρισμένες περιπτώσεις, δυστυχῶς, ἀπό ἐσφαλμένα ἕως καί αἱρετικά.

Χριστιανική Βιβλιογραφία,

«ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΑΣΙ»

The Orthodox theology academic science not required, of course, substitute for the patristic - charismatic theology, but neither is entitled to present another, apart from the genuine theology of the Church. Its work is to approach, to investigate and present scientific content of the primary theology of the Church, to identify and disclose the criteria of true theology. This would work would stronger and increasingly the coupling of patristic - charismatic theology with scientific theology. and all these will be forwarded only when the exponents of scientific theology will not be personally agiopnefmatikon Of the hapless conditions and tasteless the ecclesiological experiential data. scientific and academic theology, when he is in the above specifications when deprived of ecclesiastical pronunciation viomatikos, is contemplative theology and spiritually poor. approached only by a masonry how the reality of the world and life, and is, at best, poorly things, and in some cases, unfortunately, incorrect to and heretics.

Αγαπητοί αναγνώστες της Πατερικής Θεολογίας

Σε απάντηση πολλών μηνυμάτων σχετικά με τους σκοπούς αυτής της Ιστοσελίδας, πληροφορούμε τους επισκέπτες μας, ότι αυτή η Ιστοσελίδα δημιουργήθηκε κατόπιν επιθυμίας φίλων, για συνάντηση και ανταλλαγή απόψεων.

Είμαστε μία (μή κερδοσκοπικού περιεχομένου) ομάδα λαϊκών όχι κληρικών, πού  αναζητούμε και αξιολογούμε, πατερικά θεολογικά κείμενα και δημοσιεύουμε δια μέσου ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Στόχος μας και επιθυμία μας, είναι αυτή η ιστοσελίδα να αποτελέσει πηγή έλξης ατόμων με τις ίδιες ανησυχίες και προβληματισμούς με εμάς.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όσους μας επισκέπτονται και μας διαβάζουν, καταθέτοντας τις δικές τους απόψεις, ή αντιρρήσεις.

Ευχόμαστε  το αποτέλεσμα τής διαδυκτιακής αναζήτησης τής Πατερικής Θεολογίας να σάς φέρει κοντά μας.

Ο Ιστότοπος αυτός δεν εκπροσωπεί καμία θρησκευτική οργάνωση, η κάποιο άλλο  επίσημα φορέα της Εκκλησίας.

Υπό την πνευματική καθοδήγηση και ευλογία του π. Χρήστου Πετράκου Καθηγητή Θεολογίας ,Πρωτοπρεσβύτερου Ι.Ν Κοίμησης της Θεοτόκου Π.Φαλήρου (Παναγίτσα)

Εν Πειραιεί 27-4-2012
-Ημέρα μνήμης και αναπαύσεως-





ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΜΑΔΑ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ


Nikos Vythoulkas
Αρετή Μαυροπούλου
Presvytera Panagiota Katras



Εάν βρείτε ότι στις αναρτήσεις μας θίγονται πνευματικά σας δικαιώματα παρακαλούμε να μας ενημερώσετε άμεσα με e-mail προκειμένου να προβούμε στις απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις.

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή  κειμένων και αναρτήσεων σε Φιλικά Ιστολόγια Θρησκευτικού Πνευματικού περιεχομένου, αρκεί να διατηρείται το αρχικό νόημα χωρίς περικοπές που πιθανόν να το αλλοιώνουν, και να αναφέρεται η πηγή τους.

Για αναδημοσίευση άρθρων συγγραφέων που αναδημοσιεύσαμε κι εμείς από άλλες πηγές, θα πρέπει να αναζητηθεί η άδεια τού ιδίου συγγραφέα.

Δέν επιτρέπεται η αντιγραφή αναρτήσεων για εμπορική χρήση

Η Ιστοσελίδα μας από τις 21 Ιουνίου 2012 απέκτησε το δικό της domain name πού είναι: http://www.paterikiorthodoxia.com/

Πολύ σύντομα σκοπεύουμε να αναρτήσουμε ξεχωριστό πίνακα με τα ονόματα των Συγγραφέων όλων των δημοσιευθέντων αναρτήσεων. Μία επίπονη προσπάθεια που πρέπει να καταβάλουμε ούτως ώστε οι Αναγνώστες μας να μπορέσουν να δουν την ανάρτηση του Συγγραφέα που τούς ενδιαφέρει





Διαβάστε για τούς Όρους Χρήσης 



Russian

Уважаемые читатели святоотеческого богословия
В ответ на многочисленные сообщения о цели этого сайта, мы информируем наших посетителей, что этот сайт был создан по просьбе друзей, для встречи и обмена мнениями.

Мы (некоммерческое содержание) группой мирян, а не духовенство, поиска и оценки, святоотеческих богословских текстов и публикации по электронной почте

Наша цель и наше желание в том, что сайт является источником притяжения для людей с такими же заботами и проблемами с нами

Мы хотим поблагодарить тех, кто нам в гости и читал нам, предлагая свои мнения и возражения

  Мы все еще находимся в начале и приложим все усилия, чтобы оставаться верными нашим целям,

  Данный веб-сайт не представляет никакой религиозной организации или другого официального органа Церкви

Мы надеемся, что результатом широкого поиска в Интернете святоотеческого богословия, чтобы принести Вам с нами

Менеджер



English

Dear readers of Patristic Theology

In response to many messages about the purpose of this site, we inform our visitors that this site was created at the request of friends, for meeting and exchanging views.
We are a (non-profit content) group of laity, not clergy, seeking and evaluating, patristic theological texts, and publish via email

Our goal and our desire is that the site be a source of attraction for people with the same worries and concerns with us

We want to thank those who visit us and read us, offering his own opinions or objections

We are still at the beginning and will make every effort to remain faithful to our goals,

This Web site does not represent any religious organization, or another official body of the Church

 
We hope the result of the wide web search of patristic theology to bring you with us

The Manager




German

Liebe Leserinnen und Leser der Theologie der Väter

Als Reaktion auf die vielen Meldungen über den Zweck dieser Seite informieren wir unsere Besucher, dass diese Website auf Antrag der Freunde geschaffen wurde, für Begegnung und des Austauschs.
Wir sind ein (Non-Profit-Inhalt) Gruppe von Laien, Geistlichen nicht, Ich suche und Auswertung, patristischen theologischen Texten, und per E-Mail veröffentlichen

Unser Ziel und unser Wunsch ist, dass die Website eine Quelle der Anziehungspunkt für Menschen mit den gleichen Sorgen und Anliegen mit uns sein

Wir wollen diejenigen, die uns besuchen und lesen Sie bei uns zu bedanken und bietet seine eigenen Meinungen oder Einwände

  Wir sind immer noch am Anfang und werden alle Anstrengungen unternehmen treu zu bleiben, um unsere Ziele zu machen,

  Diese Website stellt keine religiöse Organisation oder eine andere offizielle Stelle der Kirche

Wir hoffen, dass das Ergebnis der Suche Wide Web der Theologie der Väter, Sie bei uns bringen

Der Manager




Italian

 Gli ortodossi scienza teologia accademica non è richiesto, ovviamente, di sostituire la sua teologia patristica carismatico, ma nessuno ha il diritto di presentare un altro, a parte la teologia autentica della Chiesa.

Il suo lavoro è quello di avvicinarsi, per indagare e presentare il contenuto scientifico della teologia primaria della Chiesa, per identificare e divulgare i criteri di vera teologia.

In questo modo potrebbe funzionare sarebbe più forte e sempre più l'accoppiamento della teologia patristica dotata di teologia scientifica.

E tutto questo sarà trasmesso solo quando gli esponenti della teologia scientifica non sarà personalmente agiopnefmatikon Tra le condizioni sventurati e insapore i dati esperienziali ecclesiologiche.

Teologia scientifica e accademica, quando non hanno le specifiche di cui sopra, quando privo di viomatikos pronuncia ecclesiastica, la teologia contemplativa e spiritualmente povero.

Trattare solo con costruito in modo che la realtà del mondo e della vita, ed è, nella migliore delle ipotesi, male le cose, e in alcuni casi, purtroppo, scorretto ed eretici.

Letteratura cristiana,


Cari lettori di Teologia Patristica


In risposta ai molti messaggi sullo scopo di questo sito, informiamo i nostri visitatori che il sito è stato creato su richiesta di amici, di incontro e di scambio di opinioni.

Siamo una (non-profit content) gruppo di laici, non il clero, cercando e valutando, testi di teologia patristica, e pubblicare via email

Il nostro obiettivo e il nostro desiderio è che il sito sia una fonte di attrazione per le persone con le stesse preoccupazioni e le preoccupazioni con noi

Vogliamo ringraziare coloro che ci visitano e leggere noi, offrendo le proprie opinioni o obiezioni


Ci auguriamo che il risultato della ricerca web gamma di teologia patristica per portarvi con noi

Questo sito web non rappresenta nessuna organizzazione religiosa, o un altro organismo ufficiale della Chiesa




French

  Chers lecteurs de la théologie patristique

En réponse à de nombreux messages sur le but de ce site, nous informons nos visiteurs que ce site a été créé à la demande d'amis, de rencontres et d'échanges de vues.
Nous sommes un groupe (non-lucratif de contenu) des laïcs, et non pas le clergé, la recherche et l'évaluation, patristiques textes théologiques, et publie par e-mail

Notre objectif et notre désir est que le site soit une source d'attraction pour les personnes ayant les mêmes soucis et les préoccupations avec nous

Nous tenons à remercier ceux qui nous visitent et nous lire, offrant ses propres opinions ou objections

  Nous sommes encore au début et fera tous ses efforts pour rester fidèles à nos objectifs,

  Ce site Web ne représentent pas une organisation religieuse, ou un autre organe officiel de l'Église

Nous espérons que le résultat de la recherche sur le web de la théologie patristique éventail de vous emmener avec nous

Le gestionnaire de




Serbian

 Поштовани читаоци светоотачко богословље

У одговору на многим поруке о сврси овог сајта, обавештавамо наше посетиоце да овај сајт је направљен на захтев пријатеља, за испуњавање и размене мишљења.
Ми смо (непрофитна садржај) група верника, а не свештенство, тражећи и евалуацију, светоотачки богословске текстове, и објави путем е-поште

Наш циљ и наша жеља је да сајт буде извор атракције за људе са истим бригама и проблемима са нама

Желимо да се захвалимо онима који су нас посетите и прочитајте нас, нудећи своје мишљење или примедбе

  Још увек смо на почетку и да ће учинити сваки напор да остану верни својим циљевима,

  Овај веб сајт не представља никакву верску организацију, или неки други званични тело Цркве

Надамо се да ће резултат Виде Веб потрази за светоотачког богословља да вам донесе са нама

Менаџер

































ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>

Ερωτήσεις απαντήσεις για την πίστη μας

0 σχόλια


Τό βιβλίο αὐτό ἀπαντᾶ περιληπτικά σέ ἐρωτήματα ἀπό τόν χῶρο τῶν θεολογικῶν μαθημάτων τῆς Δογματικῆς, τῆς συγκριτικῆς Συμβολικῆς καί τῆς ῾Ιστορίας τῶν Δογμάτων. Καί τά τρία ἀσχολοῦνται μέ τάἱερά δόγματα τῆς πίστεως· ἡ μέν Δογματική (ὁ κορμός τῆς θεολογικῆς ἐπιστήμης) μελετώντας τα συστηματικά· ἡ δέ Συμβολική σέ συγκριτική σχέση μέ τά δόγματα τῶν ἑτερόδοξων ᾿Εκκλησιῶν· καί ἡ῾Ιστορία τῶν Δογμάτων στή μορφολογική τους ἀνέλιξη ἀπό τότε πού καταβλήθηκαν μέχρι σήμερα.

Τό σημαντικό στό κοινό αὐτό ἔργο εἶναι ἡ σπουδή τοῦ δογματικοῦ θησαυροῦ τῆς πίστεώς μας. ῞Οπως πολλές φορές ἐσημειώσαμε, ἡ μελέτη τῶν δογματικῶν ἀληθειῶν, ὅπως αὐτές καταγράφονται στίς πηγές τῆς θείας ἀποκαλύψεως, εἶναι πολύ σημαντική γιά τήν πνευματική οἰκοδόμηση τῆς ὀρθόδοξης εὐαισθησίας καί αὐτοσυνειδήσεως. ῞Ομως γιά νά εἶναι λυτρωτική ἡ ἀλήθεια δέν πρέπει να ἀποτελεῖ ἀντικείμενο ἁπλῆς μόνο γνωστικῆς μαθήσεως, ἀλλά –καί κυρίως  να’ ἀποβαίνει κέντρο βιωματικῆς αἰχμαλώτευσης τῆς καρδιᾶς. ῾Ο λυτρωτικός λόγος τοῦ Θεοῦ, «ὁ τομώτερος ὑπέρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον» (῾Εβρ. 4,12), δέν πρέπει νά παραμένει μόνο σέὀγκώδη δογματικά συγγράμματα στιβαγμένα στά ράφια τῶν βιβλιοθηκῶν, δυσπρόσιτα στούς πολλούς καί δυσκατανόητα, ἀλλά νά ρέει διαυγής καί ὁλόδροσος στίς ὀρθόδοξες ψυχές, διαθερμαίνοντας τίς καρδιές στόἀγαθό τοῦ Θεοῦ καί ὁδηγώντας τες στή χαρισματική τους ἀρτίωση καίὁλοκλήρωση. ῾Η ἀλήθεια τῆς πίστεως εἶναι στή γεύση της γλυκύτερη ἀπό τό μέλι καί στήν ἀξία της πολυτιμότερη ἀπόὅλους τούς θησαυρούς τῆς γῆς. Αὐτός πού τή βρῆκε, βρῆκε τό πᾶν, τό Θεό, τόν ἄνθρωπο, τή φύση, τό νόημα τῆς ζωῆς, τήν ἐλευθερία καί τήν εὐτυχία του· δρασκελίζει τή γῆ καί χάνεται στήν ἀπειρία τῆς θείας βασιλείας! ῾Ο δέ ὀρθόδοξος πιστός πού γνωρίζει καί ἀγαπᾶ τά δόγματα τῆς ᾿Εκκλησίας του, ἔχει βρεῖ τό «δικό του», αὐτό πού δικαιωματικά τοῦ ἀνήκει, τόὁ ποῖο μπορεῖ νά διαστέλλει ἀπό ὅ,τι ἔχουν οἱ ἄλλοι, νά τό προβάλλει καί νά τό ὑπερασπίζεται ἐνάντια σέ ὅσους προσπαθοῦν νά τό διαβάλλουν καί τό καταστρέψουν.

᾿Από τό ἐκτεταμένο ὑλικό πού εἴχαμε στή διάθεσή μας ἐπιλέξαμε ὁρισμένα καίρια σημεῖα, τά ὁποῖα προβάλλουμε μέ λόγο ἁπλό, σαφή καί περιεκτικό, ἀποφεύγοντας τόσο τό πυκνό καί  ἐξεζητημένο ὕφος πού βαρύνει συνήθως ἀρνητικά στόν ἀναγνώστη, ὅσο καί τή σχολαστική παράθεση λεπτομερειῶν καίἀναφορῶν πού δέν εἶναι πάντοτε ἐποικοδομητικές σέἔργα ἐκλαϊκευτικά, ὅπως αὐτό πού παρουσιάζουμε. ῎Αν στή ροή ἐκθέσεώς μας ὁ ἀναγνώστης συναντήσει ἐπαναλήψεις πού καμιά φορά γίνονται κουραστικές, ζητᾶμε τή φιλική του κατανόηση.

Βάση στήν ἔκθεση τῆς ἐργασίας μας ἀποτέλεσαν τά δογματικά ἔργα τῶν ἀείμνηστων καθηγητῶν Χρήστου ᾿Ανδρούτσου καί –σέ μικρότερη ἔκταση– Παναγιώτη Τρεμπέλα καθώς καί τά δικά μας ἱστορικοδογματικά καί συμβολικά μελετήματα.

Τό ἔργο αὐτό θά μᾶς δώσει μεγάλη χαρά, ἄν κατορθώσει να ἀγγίξει ἔστω καί λίγες καρδιές ἀπό ἐκεῖνες πού θάἐπιχειρήσουν νά τό ἀναγνώσουν.


ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1o

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣΠΙΣΤΕΩΣ

1. Τί εἶναι ἡ θεία ἀποκάλυψη;

2. Ποιές εἶναι οἱ πηγές τῆς θείας ἀποκαλύψεως;

3. Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τῆς θεοπνευστίας τῆς ἁγίας Γραφῆς;

4. ῾Η ἁγία Γραφή εἶναι αὐτάρκης κώδικας τῆς θείας ἀλήθειας;

5. Ποιά εἶναι ἡ σχέση τῆς Παλαιᾶς πρός τήν Καινή Διαθήκη;

6.  Ποιά ἔννοια ἔχει  ἡ διάκριση τῶν βιβλίων τῆς ἁγίας Γραφῆς σέ κανονικά καί ἀναγινωσκόμενα;

7. Τί εἶναι ἡ ἱερά Παράδοση τῆς ᾿Εκκλησίας;

8. Ποιό εἶναι τό κριτήριο γνησιότητας τῆς ἱερᾶς Παραδόσεως;

9. Τί φρονοῦν περί παραδόσεως οἱ ἑτερόδοξοι χριστιανοί;

10. Ποιά εἶναι ἡ σχέση τῶν πηγῶν τῆς θείας ἀποκαλύψεως πρός τήν αὐθεντία τῆς ᾿Εκκλησίας;

11. Τί φρονοῦν περί ἐκκλησιαστικοῦ κριτηρίου οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

12. ᾿Επιτρέπονται ἡ ἀνάγνωση καί ἡ μετάφραση τοῦ ἀρχετύπου κειμένου τῆς ἁγίας Γραφῆς;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2o

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣΘΕΟΣ

13. Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ χριστιανικοῦ Θεοῦ;

14. Πῶς πρέπει  νά  ἐκλάβουμε τίς ὑποστάσεις στό Θεό;

15. Τί εἶναι οἱ θεῖες ἐνέργειες;

16. ῾Η Ρωμαϊκή θεολογία δέχεται τή διάκριση τῶν θείων ἐνεργειῶν;

17. Ποιές εἶναι οἱ σχέσεις τῶν τριαδικῶν προσώπων πρός ἄλληλα;

18. Ποιά εἶναι τά ὑποστατικά ἰδιώματα τῶν προσώπων τῆς Τριάδος ;

19. Τό δόγμα τῆς ῾Αγίας Τριάδος μαρτυρεῖται στήν ἁγία Γραφή;

20. Μαρτυρεῖται ἡ θεότητα τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ῾Αγίου Πνεύματος στή Γραφή;

21. Εἶναι κατανοητό διά τοῦ λόγου τό δόγμα τῆς ῾Αγίας Τριάδος;.

22. Τί φρονοῦν περί τοῦ τριαδικοῦ Θεοῦ οἱ Προτεστάντες;.

24. ῎Εχει Γραφική θεμελίωση τό filioque;

25. Πῶς κρίνεται τό filioque ἀπό ἱστορική ἐκκλησιαστική ἄποψη;.

26. Θεολογικά γιατί εἶναι ἀξιοκατάκριτο τό filioque;.

27. Τό filioque ἔχει πρακτικότερες συνέπειες γιά τήν ᾿Εκκλησία;

28. Τί σημαίνει ὁ τύπος ἐκπορεύσεως τοῦ῾Αγίου Πνεύματος «ἐκ Πατρός δι’ Υἱοῦ»;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3o

ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ

29. Τί  εἶναι  ὁ ἄνθρωπος;

30. ᾿Από ποῦ προῆλθε ὁ ἄνθρωπος;

31. ῾Η γυναίκα βρίσκεται στό αὐτό δημιουργικό ὕψος μέ τόν ἄντρα;

32. Ποιά εἶναι τά συστατικά μέρη τῆς φύσεως τοῦ ἀνθρώπου;

33. ῾Ο ᾿Αδάμ ἦταν ὁ γενάρχης τοῦ ἀνθρώπινου γένους;

34. Πῶς μεταδίδεται ἡ ψυχή στόν ἄνθρωπο;

35. Τί εἶναι τό «κατ’ εἰκόνα» καί «καθ’ ὁμοίωσιν» μέ τά ὁποῖα πλάστηκε ὁ πρῶτος ἄνθρωπος;

36. Πῶς ζοῦσε στόν παράδεισο ὁ πρωτόπλαστος;

37. Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τῆς ἀρχέγονης δικαιοσύνης μέ τήν ὁποία ἦταν προικισμένος ὁ πρῶτος ἄνθρωπος;

38.  Ποιά  ἦταν  ἡ  σχέση  τῆς  ἀρχέγονης  δικαιοσύνης  πρός  τή  θεία  εἰκόνα  στόν ἄνθρωπο;.

39. Ποιά εἶναι ἡ περί ἀρχέγονης δικαιοσύνης διδασκαλία τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν;

40.῾Υπάρχει  διαφορά  στή  διδασκαλία  περί  ἀρχέγονης  δικαιοσύνης  μεταξύ  τῆς ὀρθόδοξης καί τῆς ρωμαιοκαθολικῆς θεολογίας;

41. Τί διδάσκουν περί ἀρχεγόνουδικαιοσύνης οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

42. Γιατί τό ἁμάρτημα τοῦ᾿Αδάμ καλεῖται προπατορικό;

43. ᾿Αλήθεια, πῶς ὑπῆρξε φιλαυτία στόν προπάτορα;

44. Γιατίὁ Θεός ὑπέβαλε σέ δοκιμασία τόν ᾿Αδάμ;

45. Ποιά ἐντολή τοῦ Θεοῦ παρέβη ὁ᾿Αδάμ;

46. Εἶχε ἐξωτερική ἀφορμή γιά τήν πτώση του ὁ᾿Αδάμ;

47. Τό ὅτι ὁ᾿Αδάμ παρασύρθηκε στήν πτώση ἀπό τό διάβολο εἶχε κάποιο καλό γιά τόν παραβάτη;

48. ᾿Αφοῦ ὁ Θεός προεγνώριζε τήν πτώση τοῦ᾿Αδάμ, γιατί δέν τόν ἐμπόδισε ἀλλά τόν ἄφησε νά πέσει στήν καταστροφή;

49. Κάτω ἀπό ποιές μορφές νοεῖται τό προπατορικό ἁμάρτημα;

50. Πῶς καταλογίζεται ἡ ἐνοχή τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος στούς ἀπογόνους τοῦ᾿Αδάμ;.

51. ᾿Εξαιρεῖται κανείς ἀπό τό κληρονομικό ἁμάρτημα τοῦ᾿Αδάμ;

52. ῾Η Θεοτόκος Μαρία ἦταν ἐλεύθερη τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος;

53. Ποιές ἦταν οἱ ἀκολουθίες τῆς ἀδαμικῆς παραβάσεως;

54. Ποιές εἶναι οἱ ἀκολουθίες τοῦ προπατορικοῦἁμαρτήματος κατά  τή Ρωμαιοκαθολική᾿Εκκλησία;

55. Τί λέγει περί  τῶν ἀκολουθιῶν τοῦ  προπατορικοῦ  ἁμαρτήματος ὁ Προτεσταντισμός;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  4o

ΤΡΙΑΔΙΟΛΟΓΙΑ

56. Ποιά εἶναι στόν πυρήνα της ἡ περί Θεοῦ διδασκαλία τῆς ὀρθόδοξης πίστης;

57. Πῶς μπορεῖ νά προσεγγίσει κανείς τό δόγμα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ;

58. Σέ τί συνίσταται τό τριαδολογικό πρόβλημα;.

59. Ποιά εἶναι ἡ περί δύο καταστάσεων τοῦ Λόγου θεωρία;

60. Ποιά ἦταν ἡ θεωρία τῆς ὑποταγῆς τοῦ Λόγου στόν Πατέρα;

61. Ποιός ἦταν ὁ Σαβέλλιος καί τί δίδασκε;.

62. Τί δίδασκε ὁ῎Αρειος;

63. ῎Εχουν καμιά σχέση μέ τόν ῎Αρειο οἱ σημερινοί Μάρτυρες τοῦ᾿Ιεχωβᾶ;

64. Τό filioque εἶναι τριαδολογική κακοδοξία;

65. ῾Η ἄρνηση τῶν θείων ἐνεργειῶν στό Θεό παραβλάπτει τό δόγμα περί τῆς ῾Αγίας Τριάδος;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5o

ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

66. Ποιά εἶναι στόν πυρήνα της ἡ ὀρθόδοξη χριστολογία;

67. Ποιά εἶναι ἡ  ἔννοια τῆς θεώσεως τῆς ἀνθρώπινης φύσεως τοῦ Χριστοῦ;

68.  Ποιά  ἦταν  ἡ  ἐπίδραση  τῶν  ἀρχαίων  θεολογικῶν  σχολῶν  ᾿Αλεξανδρείας καί᾿Αντιοχείας στή διαμόρφωση τῶν χριστολογικῶν αἱρέσεων;

69. Πῶς κατέληγαν στίς κακοδοξίες τους οἱ αἱρετικοί;

70. Σέ τί συνίσταται τό χριστολογικό πρόβλημα;

71. Τί δίδασκε ὁ Δυναμικός Μοναρχιανισμός ἤ Υἱοθετισμός;

72. Τί δίδασκαν οἱ Δοκῆτες;

73. Τί δίδασκε ὁ᾿Απολλινάριος;

74. Ποιά ἦταν ἡ αἵρεση τοῦ Νεστορίου;

75.  Ποιό  ἦταν  τό  χαρακτηριστικό  γνώρισμα  τῆς  χριστολογίας  τοῦ  Θεοδώρου Μοψουεστίας;

76. Τί δίδασκε ὁ Μονοφυσιτισμός;

77. Ποῦ ὀφείλουν τήν ὀνομασία τους οἱ᾿Αφθαρτοδοκῆτες;

78. Ποιές ἦταν οἱ ἐπιδράσεις τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς σκέψεως (τῆς φιλοσοφίας) πάνω στή θεολογική σκέψη τῆς ἀρχαίας ᾿Εκκλησίας;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6o´

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ

79. Τί σημαίνει γιά τήν ᾿Ορθοδοξία ἡ Παναγία της;

80. Μποροῦσε ἕνα ἀνθρώπινο πλάσμα νά γεννήσει τό Θεό;

81. Τί πρεσβεύει περί τῆς Θεοτόκου ὁ Προτεσταντισμός;

82. ῏Ηταν ἀναμάρτητη ἡ Παναγία;

83. Πέθανε ἀληθινά ἡ Θεοτόκος;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7o

Η ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΗ

84. Τί ἐννοοῦμε λέγοντας ἀπολύτρωση;

85. Εἰδικότερα ἀπό τί ἐλευθερώθηκε ὁ πεσμένος ἄνθρωπος;

86. Δέν μποροῦσε ὁ Θεός μέἕνα νεῦμα του νά σώσει τόν ἄνθρωπο εὐθύς μετά τήν πτώση του; Καί γιατί ἀνέβαλε ἐπί τόσους αἰῶνες τή σωτηρία του;

87. ῾Η ἀναβολή τοῦ ἔργου τῆς σωτηρίας δέν ζημίωσε τούς ἀνθρώπους, πού ἔζησαν πρίν ἀπό αὐτό;

88. Πῶς ἔσωσε τόν κόσμο ὁ Θεός;

89. ῾Ο θάνατος τοῦ Θεοῦ ἐπέφερε πραγματική νέκρωση στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ;

90. Μέ τό θάνατο ἐγκατέλειψε ὁ Θεός τόν ἄνθρωπο (Χριστό);

91. ῾Ο Χριστός πέθανε γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους;.

92. Ποιά ἦταν ἡ δραστικότητα τῆς ἱλαστικῆς θυσίας τοῦ σταυροῦ;.

93. Συμφωνεῖ μέ αὐτά ἡ ρωμαιοκαθολική θεολογία;

94.  Τί  διδάσκουν  περί  θανάτου  καί  ἱλαστικῆς  θυσίας  τοῦ  Χριστοῦ  ὁρισμένες προτεσταντικές παραφυάδες (Σωκινιανοί καί ᾿Αρμινιανοί);

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8o

ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ

95. Τί εἶναι ἡ᾿Εκκλησία;

96. ῾Υπάρχουν μαρτυρίες στή Γραφή περί τῆς ᾿Εκκλησίας;

97. Ποιός εἶναι ὁ κυριότερος σκοπός τῆς ᾿Εκκλησίας;

98. Τό ἀξίωμα «ἐκτός τῆς ᾿Εκκλησίας δέν ὑπάρχει σωτηρία» εἶναι ἀπόλυτο;

99. Πόσες εἶναι οἱ ὄψεις τῆς ᾿Εκκλησίας;

100. Τί σημαίνει ἡ ἑνότητα τῆς ᾿Εκκλησίας;

101. Τί εἶναι ἐκεῖνο πού διασπᾶ τήν ἑνότητα τῆς ᾿Εκκλησίας;

102. Τί σημαίνει ἡἁγιότητα τῆς ᾿Εκκλησίας;

103. Τί σημαίνει ἡ καθολικότητα τῆς ᾿Εκκλησίας;

104. Τί εἶναι ἡ ἀποστολικότητα τῆς ᾿Εκκλησίας;

105. Τί εἶναι ἡ ἐκκλησιαστική ἱεραρχία;

106. ῾Η ὕπαρξη τοῦ «βασιλείου ἱερατεύματος» δέν ἀναιρεῖ τήν ὕπαρξη τοῦ ἱερατείου;

107. Πόσοι εἶναι οἱ βαθμοί τῆςἱερωσύνης;

108. Ποιός εἶναι  ὁ ἀνώτατος φορέας τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας;

109. Τί εἶναι τό πρωτεῖο τοῦ Πάπα;

110. Τί εἶναι τό παπικό ἀλάθητο;

111. Τί φρονοῦν περί᾿Εκκλησίας οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

112. Τί εἶναι ἡ θεωρία τῶν Κλάδων;

113. Τί εἶναι ἡ περί ἰδανικῆς ᾿Εκκλησίας θεωρία;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9o

Η ΘΕΙΑ ΧΑΡΙΣ

114. Τί εἶναι ἡ θεία χάρις;

115. Τί φρονεῖ περί χάριτος ἡ Ρωμαϊκή᾿Εκκλησία;

116. Μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπό μόνος του νά σωθεῖ;

117.  Μπορεῖ  ὁ  φυσικός  ἄνθρωπος  νά  καταστήσει  ἑαυτόν  δικαιοῦχο  τῆς  θείας χάριτος;

118. ῾Ο φυσικός ἄνθρωπος μπορεῖ μόνος του ν’ ἀρχίσει τή σωτηρία του;

119. Δύναται ὁ ἄνθρωπος ν’ ἀπορρίψει τή χάρη τοῦ Θεοῦ;

120. Τί φρονοῦν περί ἐνέργειας τῆς χάριτος οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

121. Τί εἶναι ὁ ἀπόλυτος προορισμός;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10o

Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

122. Τί ἐννοοῦμε λέγοντας δικαίωση;

123. Ποιό εἶναι τό ληπτικό ὄργανο τῆς δικαιώσεως;

124. Ποιό εἶναι τό προπαρασκευαστικό στάδιο τῆς δικαιώσεως;

125. ῾Υπάρχουν ἄλλα στάδια δικαιώσεως;

126. ῾Υπάρχουν διαβαθμίσεις στή δικαίωση;

127. Μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά ἐκπέσει τῆς δικαιώσεως;

128. Ποιοί εἶναι οἱ ὅροι τῆς δικαιώσεως;

129. Ποιά εἶναι ἡ περί δικαιώσεως διδασκαλία τῶν Διαμαρτυρομένων;

130. Ποιοί εἶναι οἱ ὅροι τῆς δικαιώσεως κατά τούς Διαμαρτυρομένους;

131. Εἶναι τά ἀγαθά ἔργα ἀξιόμισθα;.

132. ῾Υπάρχουν δύο δικαιώσεις;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  11o

Η ΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ

133. Εἶναι δυνατή ἡ πλήρωση τοῦ εὐαγγελικοῦ νόμου;

134. Ποιά εἶναι τά ἔργα τάὁποῖα ὀφείλει νά τελεῖ ὁ ἀναγεννημένος πιστός;

135. Τί φρονοῦν σχετικά οἱ Ρωμαιοκαθολικοί;

136. Τί διδάσκουν περί ἔργων οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

137. Τί διδάσκει περί παραβάσεως τοῦ εὐαγγελικοῦ νόμου ἡ ὀρθόδοξη ᾿Εκκλησία;

138. Τί διδάσκουν σχετικά οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12o

ΤΑ  ΜΕΣΑ ΤΗΣΧΑΡΙΤΟΣ

139. ῾Ο λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀγωγός τῆς θείας χάριτος;

140. Τί φρονοῦν περί τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ οἱ Προτεστάντες;

141. Ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τῶν ἐκκλησιαστικῶν μυστηρίων;

142. Μποροῦμε ν’ ἀμφιβάλλουμε γιά τή δραστικότητα τῶν μυστηρίων;

143. Ποιός εἶναι ὁ ἱδρυτής τῶνμυστηρίων;

144. ᾿Από πόσα μέρη ἀποτελεῖται κάθε ἐκκλησιαστικό μυστήριο;

145. Εἶναι ἀναγκαία ἡ κοινωνία τῶν μυστηρίων;

146. ῾Η θεία χάρη ἐνεργεῖ πάντοτε λυτρωτικά στόν ἄνθρωπος;

147. Εἶναι ὑποχρεωτικά ὅλα τά μυστήρια τῆς ᾿Εκκλησίας;

148. Τ ίἐννοοῦμελέγονταςτελείωση τῶν μυστηρίων;

149. ῾Η τέλεση τῆς ἐξωτερικῆς πράξεως τοῦ μυστηρίου εἶναι ἀπαραίτητη γιά τήν τελείωση τοῦ μυστηρίου;

150. Μποροῦν οἱ λαϊκοί νά τελέσουν τάἐκκλησιαστικά μυστήριας;

151. Εἶναι ἔγκυρα τά ὑπό τῶν αἱρετικῶν τελούμενα μυστήρια;

152. Πόσα εἶναι τά ἐκκλησιαστικά μυστήριας;

153. Τί εἶναι ὁ ἀνεξάλειπτος χαρακτήρας τῶν μυστηρίων;

154. Τί εἶναι οἱ μυστηριοειδεῖς τελετές;

155. Τί φρονοῦν περί τῆς οὐσίας τῶν μυστηρίων οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

156. Δέχονται ὅλα τά μυστήρια οἱ Προτεστάντες;

157. ᾿Επιτρέπεται ἡ διαμυστηριακή ἐκκλησιαστική κοινωνία;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13o´

ΤΑ ΕΠΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

α. ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ

158. Τί εἶναι τό βάπτισμα;

159. ῎Εχει θεία σύσταση τό βάπτισμα;.

160. Τό βάπτισμα εἶναι ἀπαραίτητο γιά τή σωτηρία;

161. Ποιά ἔννοια ἔχει ὁ νηπιοβαπτισμός;

162. ῾Υπάρχουν καί ἄλλα Βαπτίσματα ἐκτός ἀπό τό ἐν ὕδατι;

163. Τί εἶναι τό βάπτισμα τῆς ἐπιθυμίας;

164. Ποιά εἶναι ἡ τύχη τῶν νηπίων πού πεθαίνουν ἀβάπτιστα;

165. Τί φρονοῦν περί τῆς οὐσίας τοῦ βαπτίσματος οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

166. Εἶναι σωστό τό δι’ ἐπιχύσεως βάπτισμα τῶν Παπικῶν;

167. Μπορεῖ ἄλλο πρόσωπο ἐκτός ἀπό τόν ἱερέα νά τελέσει τό βάπτισμα;

168. Ποιά εἶναι ἡ θέση τοῦ προσώπου τοῦ λειτουργοῦ στήν τέλεση τῶνἐκκλησιαστικῶν μυστηρίων;

β. ΤΟ ΧΡΙΣΜΑ.

169. Τί εἶναι τό χρίσμα;

170. Ποιός εἶναι ὁ λειτουργός τοῦ μυστηρίου τοῦ χρίσματος;

171. Ποιός εἶναι ὁ κατάλληλος χρόνος τελέσεως τοῦ χρίσματος;

172. Τί φρονοῦν περί τοῦ χρίσματος οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

γ. Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ.

173. Ποιά εἶναι ἡ σύσταση τοῦ μυστηρίου τῆς θείας εὐχαριστίας;

174. Πῶς παρίσταται ὁ Χριστός στό μυστήριο τῆς θείας εὐχαριστίας;

175. Τί φρονοῦν οἱ Προτεστάντες περί τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ στήν εὐχαριστία;

176. Τί εἶναι ὁ ἐναρτισμός;

177. Τί εἶναι ἡ θεωρία της «πανταχού παρουσίας»;

178. Τί φρονοῦν περί θείας εὐχαριστίας οἱ ὑπόλοιποι Προτεστάντες;

179. Ποιός εἶναι ὁ θυτήριος χαρακτήρας τῆς θείας εὐχαριστίας;

180. Μπορεῖ νά τελεῖται πολλές φορές ἡ θυσία τῆς εὐχαριστίας ἀπό τόν ἴδιο ἱερέα στήν ἴδια ἐκκλησία καί πάνω στό ἴδιο θυσιαστήριο;

181. Τί φρονοῦν περί τοῦ θυτήριου χαρακτήρα τῆς εὐχαριστίας οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

182. Ποιές εἶναι οἱἀκολουθίες τῆς μεταβολῆς τοῦ ἄρτου καί τοῦ οἴνου σέ σῶμα καί αἷμα Χριστοῦ;

183.  ῞Οταν κοινωνοῦμε  ἕνα  μικρό  τεμάχιο  τῶν  θείων ἁγιασμάτων,  πόσο  μέρος κοινωνοῦμε ἀπό τό σῶμα καί τό αἷμα τοῦΧριστοῦ;

184. Τό σῶμα καί τό αἷμα τοῦ Κυρίου εἶναι παρόντα σέἕνα μόνο ποτήριο, σέ ἕνα ναό καί σέ μία θεία λειτουργία;

185. ῾Υπάρχει περιορισμός στήν προσέλευση στό μυστήριο τῆς θείας εὐχαριστίας;

186. Ποιοί εἶναι οἱ καρποί τῆς θείας εὐχαριστίας;

187. ᾿Επιτρέπεται ἡ χρήση ἀζύμων γιά τήν τέλεση τῆς θείας εὐχαριστίας;

188. Εἶναι σωστή ἡ ἀπαγόρευση κοινωνίας τῶν λαϊκῶν ἐκ τοῦ θείου ποτηρίου (τοῦ οἴνου);

189. Τί εἶναι ὁ θεολογικός ὅρος «συνακολουθία»;

190. Τά βαπτισμένα νήπια πρέπει νά κοινωνοῦν τοῦ σώματος καί τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ;

191. Πότε γίνεται ἡ μεταβολή τοῦ ἄρτου καί τοῦ οἴνου σέ σῶμα καί αἷμα Χριστοῦ;

δ. Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ.

192. Τί εἶναι τό μυστήριο τῆς μετάνοιας;

193. Ποιός εἶναι ὁἱδρυτής τοῦ μυστηρίου;

194. Στό μυστήριο τῆς μετάνοιας συγχωροῦνται ὅλες οἱ ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων;.

195. Ποιά εἶναι τά συστατικά τοῦ μυστηρίου τῆς μετάνοιας;

196. Δέν μπορεῖ ὁ ἁμαρτωλός νά λάβει ἄφεση ἁμαρτιῶν ἀπ’ εὐθείας ἀπό τό Θεό κατά τήν ὥρα τῆς προσευχῆς, ἀλλ’ εἶναι ἀνάγκη νά ἐξομολογεῖται στόν ἱερέα τίς ἁμαρτίες του;

197. Πότε παρέχεται ἡἄφεση τῶν ἁμαρτημάτων;

198. Τί εἶναι τά ἐπιτίμια (ὁ κανόνας);

199.῾Υπάρχουν διαφορές στό μυστήριο τῆς  μετάνοιας μεταξύ᾿Ορθοδόξων καίΡωμαιοκαθολικῶν;

200. Τά μνημόσυνα πού κάνουμε γιά τούς νεκρούς ἔχουν κάποια ἀναλογία μέ τήν περί καθαρτηρίου πυρός πρακτική τῆς Ρωμαϊκῆς ᾿Εκκλησίας;

201. Τί διδάσκουν περί μετανοίας οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

 ε. .Η ΙΕΡΩΣΥΝΗ.

202. Τί εἶναι τό μυστήριο τῆς ἱερωσύνης;

203. Μαρτυροῦνται  στήν ῾Αγία Γραφή οἱ τρεῖς ἱερατικοί βαθμοί;

204. Τί εἶναι ἡ ἀποστολική διαδοχή;

205. ᾿Επιτρέπεται ἡ κατά βούληση μετάβαση τῶν κληρικῶν στίς τάξεις τῶν λαϊκῶν;

206. Τί φρονοῦν περί ἱερωσύνης οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

 ζ. Ο ΓΑΜΟΣ

207. Τί εἶναι ὁ γάμος;

208. ῾Ο γάμος εἶναι δεσμός σταθερός καί ἀδιάλυτος;

209. ῾Υπάρχουν περιπτώσεις διαλύσεως τοῦ γάμου;

210.Ποιέςδιαφορέςπερίγάμουὑπάρχουνμεταξύ᾿ΟρθοδόξωνκαίΡωμαιοκαθολικῶν;

211. Νά νυμφεύονται οἱ κληρικοί ἤ νά μένουν ἄγαμοι;

212. Τί εἶναι οἱ μικτοί γάμοι;

213. Τί φρονοῦν περί γάμου οἱ Διαμαρτυρόμενοι;

η. ΤΟ ΕΥΧΕΛΑΙΟ

214. Τί εἶναι τό μυστήριο τοῦ εὐχελαίου;

215. Θεραπεύονται ὅλοι ἀνεξαίρετα οἱ ἀσθενεῖς διά τοῦ εὐχελαίου;

216. Τί λένε οἱ Ρωμαιοκαθολικοί περί τοῦ εὐχελαίου;

217. Τί λένε σχετικά οἱ Προτεστάντες;

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Α. Οἱ πηγές τῆς πίστεως (σσ. 11-26)

Β. ῾Ο χριστιανικός Θεός (σσ. 28-43)

Γ. ᾿Ανθρωπολογία (σσ. 45-73)

Δ. Τριαδολογία (σσ. 75-89)

Ε. Χριστολογία (σσ. 91-109)

ΣΤ. ῾Η Θεοτόκος (σσ. 111-119)

Ζ. ῾Η ἀπολύτρωση (σσ. 121-134)

Η. ᾿Εκκλησιολογία (σσ. 135-161).


ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ


ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ



Συνεχίστε να διαβάζετε, πατήστε εδώ->>